Pomaga w prawidłowym funkcjonowaniu wątroby, uzupełnia codzienną dietę w L-asparaginian L-ornityny i cholinę.
Objawy alkoholizmu
Uzależnienie od alkoholu rozpoznaje się na podstawie spełnienia kryteriów objawów uzależnienia wg ICD-10, czyli Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych opracowanej przez WHO (Światową Organizację Zdrowia). Żeby mówić o alkoholizmie, muszą być spełnione co najmniej 3 spośród 6 wyszczególnionych kryteriów:
- Silne pragnienie lub poczucie przymusu przyjmowania substancji. Silne, natrętne myśli na temat chęci napicia się alkoholu i konieczność natychmiastowej realizacji, utrzymujące się poczucie napięcia, niepokoju. Mogą pojawiać się sny alkoholowe, poczucie „muszę się napić, ciągnie mnie”.
- Niemożność kontrolowania przyjmowania substancji. W sytuacji, kiedy dana osoba chce przestać pić, nie potrafi zrealizować swojego postanowienia.
- Alkoholowy zespół abstynencyjny – fizjologiczne objawy w postaci drgawek, drażliwości, niepokoju, wymiotów, bólu głowy, zimne poty na zmianę z uczuciem duszności i gorąca, biegunki, światłowstręt, lęki.
- Zwiększenie objawów tolerancji – coraz większa dawka przyjmowanego alkoholu, aby uzyskać pożądany efekt.
- Zaniedbywanie innych źródeł przyjemności i zainteresowań, koncentrowanie swoich wysiłków i uwagi na zdobywaniu alkoholu, piciu go lub usuwaniu skutków jego działania.
- Spożywanie alkoholu mimo świadomości destrukcyjnych następstw jego przyjmowania.
Typy alkoholizmu
Typ I – pojawia się w późniejszym okresie życia, zazwyczaj ma łagodny przebieg, związany ze środowiskiem. Zazwyczaj nie wymaga leczenia.
Typ II – pojawia się zazwyczaj we wczesnym wieku nastoletnim lub wczesnej dorosłości, najczęściej u mężczyzn, jest związany z uwarunkowaniami biologicznymi. Zazwyczaj ma ciążki przebieg i wymaga leczenia.
Fazy alkoholizmu – jak rozwija się uzależnienie?
Można wyróżnić cztery fazy alkoholizmu, które rozwijają się w trakcie rozwijania uzależnienia.
Faza 1. Nazywana często „przedalkoholiczną”, objawową. Osoba podejmuje picie alkoholu w celu uzyskania ulgi w odczuwanym napięciu, złagodzeniu stresu lub poradzenia sobie z trudnymi emocjami. Pojawia się wzrost tolerancji na ilość oraz moc alkoholu. Zazwyczaj człowiek pije wtedy, kiedy pojawia się okazja, ze znajomymi, rodziną.
Faza II. Określana zwiastunową. Osoba, która zaczyna nadużywać alkoholu, doświadcza palimpsestów, czyli „urwanych filmów”. Coraz bardziej koncentruje się na przyjmowaniu alkoholu, szuka okazji do picia, zdarza się jej pić w ukryciu, bardzo łapczywie. Osoba sama organizuje „okazje do picia”, pojawia się poczucie winy, wstyd ze względu na świadomość trudności z kontrolowaniem przyjmowania używki. Osoba uzależniona unika rozmów z bliskimi na temat picia.
Faza III. Krytyczna (ostra). U osoby, która ma problem z alkoholem, pojawia się utrata kontroli nad piciem, doświadcza „głodu alkoholowego” – przymusu picia alkoholu, natrętnych myśli i niepokoju związanych z używką. Uzależniony poszukuje usprawiedliwień dla picia, zazwyczaj obwinia otoczenie o swoje picie, reaguje agresywnie na uwagi na temat szkodliwości picia lub na prośby o zaprzestanie przyjmowania alkoholu. Człowiek próbuje udowodnić sobie, że potrafi przestać pić, dlatego podejmuje okresy abstynencji, chce odzyskać kontrolę nad piciem. Po okresach upijania się doświadcza wyrzutów sumienia i ogromnego poczucia winy.
Faza IV. Przewlekła. Osoba uzależniona wpada w tzw. ciągi – kilkudniowe lub kilkutygodniowe okresy ciągłego picia alkoholu. Pojawiają się zmiany w myśleniu, zaburzenia w prawidłowej ocenie sytuacji. Alkohol staje się centrum życia danej osoby, zdarza się przyjmowanie alkoholi niekonsumpcyjnych np. z płynu do płukania ust. Uzależniony doświadcza objawów fizjologicznych np. drżenia, spadku tolerancji na alkohol. Odczuwa lęki i niepokój, jeśli nie przyjmie odpowiedniej dawki alkoholu.
Uzależnienie może rozpocząć się bardzo łagodnie, od jednego, dwóch piw dziennie, kiedy alkohol jest przyjmowany, aby się rozluźnić, poczuć ulgę i przyjemność, a z czasem staje się nałogiem, bez którego nie da się funkcjonować. Osoba uzależniona może przez długi czas ukrywać swój nałóg i być tzw. wysoko funkcjonującym alkoholikiem – czyli osobą, która w miarę dobrze radzi sobie z wyzwaniami zawodowymi, towarzyskim – i jednocześnie nie kontrolować picia alkoholu i ponosić straty w środowisku rodzinnym.
Jak leczy się alkoholizm?
W Polsce problem alkoholowy jest niestety mocno rozpowszechniony i dla osób uzależnionych stworzono wiele poradni leczenia uzależnienia od alkoholu. Aby zgłosić się do takiej placówki, nie potrzeba skierowania od lekarza. Na miejscu dyżurują lekarze psychiatrzy oraz terapeuci uzależnień, którzy mogą pomóc rozpoznać fazę uzależnienia oraz dobrać odpowiednie formy wsparcia.
Wczesna diagnoza pozwala łatwiej wrócić osobie uzależnionej do dobrego funkcjonowania, szczególnie jeśli idzie w parze z dużą motywacją wewnętrzną do zmiany osoby uzależnionej od alkoholu.
Osoby, które są mocno wyniszczone przez alkohol, trafiają do zakładów leczenia odwykowego, gdzie uzależniony jest zaopiekowany przez psychoterapeutę uzależnień oraz otrzymuje wsparcie medyczne lekarzy przy łagodzeniu objawów alkoholowych zespołów abstynencyjnych. Programy terapeutyczne opierają się zazwyczaj na psychoterapii poznawczo-behawioralnej oraz programie wspólnoty Aminowych Alkoholików. Czas trwania skutecznej terapii leczenia uzależnień to około 18-24 miesiące. Pierwsze sześć do ośmiu tygodni to leczenie w zakładach leczenia odwykowego, następnie kolejne cztery do sześciu miesięcy w placówkach ambulatoryjnych.
Pełny cykl psychoterapii uzależnień trwa do dwóch lat i obejmuje 240 godzin terapii grupowej i do 50 godzin psychoterapii indywidualnej. Po zakończeniu procesów osoby uzależnione zachęcane są do kontynuowania leczenia w modelu psychoterapii indywidualnej, korzystania ze wsparcia grup samopomocowych Anonimowych Alkoholików lub klubów abstynenta.
Leczenie często jest związane z nawrotami, osoby mocno pochłonięte przez nałóg potrzebują kilku, kilkunastu prób, aby utrzymać się w terapii i zerwać z nałogiem. Leczenie uzależnienia od alkoholu jest wymagającym procesem również dla osób bliskich alkoholika, ponieważ nałóg swoimi negatywnymi konsekwencjami obejmuje cały system rodzinny.
Wspiera prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego.
Wspiera pamięć i koncentrację, usprawnia procesy uczenia się. Zawiera olej z ryb i olej z wiesiołka...
Wspiera funkcjonowanie układu nerwowego, pomaga w redukcji zmęczenia, skraca czas potrzebny na zaśni...
Zapewnia kompleksowe wsparcie obwodowego układu nerwowego. Zawiera innowacyjne składniki: acetylo-L...
Polecany przy zaburzeniach funkcji poznawczych, demencji starczej, trudnościach w zapamiętywaniu, po...
Preparat zalecany w celu uzupełnienia codziennej diety w kwas alfa-liponowy.
Wspomaga prawidłowe funkcjonowanie kości, mięśni i układu nerwowego. Uzupełnia niedobór witamin D₁...
Uzupełnia codzienną dietę w palmitoiloetanoloamid (PEA) oraz witaminy z grupy B (B1, B6, B12).
Nuclistim wspiera prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego. Dzięki wysokiej zawartości składników...
Źródła:
- Alkohol – Czy można pić bezpiecznie? | e-publikacja PARPA http://www.parpa.pl/index.php/e-publikacje/category/5-uzaleznienie-od-alkoholu?download=40:alkohol-czy-mozna-pic-bezpiecznie-sprawdz-czy-twoje-picie-miesci-sie-w-granicach-niskiego-ryzyka-szkod-broszura.
- Metody leczenia uzależnienia od alkoholu | PARPA https://www.parpa.pl/index.php/lecznictwo-odwykowe/metody-leczenia-uzaleznienia-od-alkoholu
- Anderson P., Gual A., Colom J., Alkohol i podstawowa opieka zdrowotna. Kliniczne wytyczne rozpoznawania i krótkiej interwencji, tłum. K. Pacholik, Warszawa 2007.