- Zatrucie grzybami objawia się najczęściej: bólami brzucha, nudnościami, wymiotami, biegunką i potliwością.
- Objawy zatrucia grzybami mogą pojawić się od 30 minut do nawet kilkunastu godzin po spożyciu.
- Grzyby trujące mogą prowadzić do uszkodzenia wątroby, nerek, a nawet śmierci.
- Nie ma jednej uniwersalnej odtrutki na zatrucie grzybami – leczenie jest objawowe.
- W razie podejrzenia zatrucia należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i zabezpieczyć resztki posiłku do analizy.
- Więcej podpowiedzi dotyczących zdrowia znajdziesz na stronie głównej Zdrowych Rozwiązań >>>

Wspomaga odbudowę mikroflory jelitowej np. po infekcjach, po antybiotykoterapii, podczas podróży do innych stref klimatycznych.
Zatrucie grzybami: przyczyny i szkodliwość
Do zatrucia grzybami najczęściej dochodzi w wyniku pomyłki, ponieważ jadalne dość łatwo pomylić z trującymi grzybami. Gołąbek zielonawy, gąska zielona i czubajka kania trudno odróżnić od muchomora sromotnikowego. Podobnie jest z jadalnym smardzem i trującą piestrzenicą kasztanowatą. Te grzyby wyglądają bardzo podobnie, a pomyłka w ich odróżnieniu może kosztować ludzkie życie.
Objawy zatrucia grzybami zależą od spożytej toksyny zawartej w danym gatunku grzyba, w tym: amatoksyny, psilocybiny, muskaryny, kopryny, norleucyny allenowej, gyromitryny itp. Toksyny te mogą m.in. hamować syntezę białek niezbędnych do funkcjonowania organizmu (w tym uniemożliwiają produkcję enzymów neutralizujących same toksyny), mieć działanie hemolityczne (odpowiedzialne za wystąpienie zaburzeń krzepnięcia) czy niszczyć erytrocyty.

Wspomaga optymalny rozkład węglowodanów, tłuszczów i białek przyjmowanych w pożywieniu. Zawiera kompleks enzymów trawiennych oraz naturalne ekstrakty roślinne (koper, papaja).
Zatrucie grzybami: objawy. Po jakim czasie zatrucie grzybami?
Zatrucie grzybami można podzielić na dwie główne kategorie w zależności od czasu, jaki mija od spożycia grzyba do wystąpienia pierwszych niepokojących objawów.
- Czas <6 godzin: zespoły czynnościowe, zwykle o łagodnym przebiegu (wyjątek stanowi zatrucie muchomorem plamistym): wymioty, biegunka, nudności, torsje, hipotensja (spadek ciśnienia krwi), bradykardia/tachykardia (spowolnione lub przyspieszone bicie serca), zwężenie źrenic, nadmierna potliwość, senność, halucynacje, psychoza.
Należy uwzględnić to, że mogło dojść do zjedzenia różnych grzybów w jednym czasie, a co z tego wynika, objawy ze strony przewodu pokarmowego lub nerwowego nie wykluczają rozwijających się w tym samym czasie zespołów uszkodzeń narządów.
- Czas >6 godzin: zespoły uszkodzenia narządów, często zakończone śmiercią pacjenta: zaburzenia czynności nerek, wątroby i układu nerwowego prowadzące do ich niewydolności, zaburzenia krzepnięcia, bóle mięśni (związane z ich rozpadem), arytmie, zapalenie mięśnia sercowego.

Zatrucie grzybami: co robić?
Pierwszym działaniem, gdy podejrzewamy, że doszło do zatrucia grzybami, powinno być sprowokowanie wymiotów. To pozwala pozbyć się resztek trujących kawałków grzyba z żołądka, ale także pozyskanie jego fragmentu do badań toksykologicznych.
Dalsze postępowanie powinno być prowadzone przez wykwalifikowany personel medyczny – jak najszybciej trzeba wezwać Zespół Ratownictwa Medycznego lub udać się na SOR (w zależności od stanu pacjenta).
Postępowanie lecznicze w zatruciu grzybami polega przede wszystkim na:
- płukaniu żołądka w celu pozbycia się resztek grzybów z organizmu,
- przerwaniu jelitowo-wątrobowego krążenia toksyn przez pozostawianie w żołądku węgla aktywowanego między płukaniami,
- prowadzeniu hemodializy w przypadku wystąpienia niewydolności nerek,
- podawaniu penicyliny krystalicznej dożylnie (zmniejszenie gromadzenia toksyn),
- wyrównaniu gospodarki wodno-elektrolitowej (nawadnianie) i kwasowo-zasadowej,
- monitorowaniu czynności wątroby (badanie aktywności enzymów wątrobowych, stężenia bilirubiny jak i parametrów krzepnięcia krwi).

Wezwanie karetki do zatrucia grzybami
Podczas przekazywania informacji pracownikowi ochrony zdrowia, który zbiera wywiad na temat okoliczności zatrucia, warto przekazać następujące, szczegółowe informacje:
- opis grzyba, w tym kolor, konsystencja, wygląd kapelusza (pofałdowany/gładki, mały/duży);
- ile grzybów zostało zjedzone? Czy występowało jednoczesne spożycie alkoholu?;
- pojawienie się objawów po spożyciu (należy jednak zauważyć, że jeśli spożyty jest więcej niż jeden rodzaj grzyba, mogą wystąpić zarówno ostre, jak i opóźnione objawy);
- miejsce i sezon zbioru, biorąc pod uwagę, że niektóre grzyby są konserwowane i spożywane w późniejszym czasie;
- czy są jeszcze jakieś osoby, które spożywały te same grzyby?

Pomaga w prawidłowym funkcjonowaniu wątroby, uzupełnia codzienną dietę w L-asparaginian L-ornityny i cholinę.
Konsekwencje zatrucia grzybami
W przypadku rozwinięcia się zespołów uszkodzeń narządów konsekwencje działania toksyn zawartych w grzybach mogą być nieodwracalne – jeśli dotyczą nerek, konieczna może być dializoterapia lub przeszczep, natomiast w przypadku wątroby jedynym wyjściem jest jej przeszczep, często w trybie natychmiastowym.
Należy pamiętać, że w przypadku zatrucia najbardziej groźnymi gatunkami grzybów, w tym muchomorem sromotnikowym, o życiu pacjenta mogą decydować godziny. Ważne jest więc, by w przypadku podejrzenia zatrucia natychmiast zwrócić się o profesjonalną pomoc medyczną.
Czy grzyby dzikie mogą znajdować się diecie niemowląt i dzieci?
Grzybów dzikich nie wolno podawać dzieciom co najmniej do 12. roku życia! Młody organizm ma znacznie mniejszą szansę przeżycia i poradzenia sobie ze skutkami ewentualnego zatrucia niż nastolatek, a zwłaszcza dorosły. Grzyby hodowlane po odpowiednim przyrządzeniu (np. pieczarki, boczniaki), w przeciwieństwie do grzybów dzikich, mogą być podawane już w wieku niemowlęcym, podczas rozszerzania diety.
Źródła:
- Gold JA, Kiernan E, Yeh M, Jackson BR, Benedict K. Health Care Utilization and Outcomes Associated with Accidental Poisonous Mushroom Ingestions — United States, 2016–2018. MMWR Morb Mortal Wkly Rep 2021;70:337–341
- Tran HH, Juergens AL. Mushroom Toxicity. [Updated 2022 May 3]. In: StatPearls [Internet]. Treasure Island (FL): StatPearls Publishing; 2022 Jan-. Available from: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK537111/ (dostęp 25.09.2022)
- Wennig R. – Poisoning. Dtsch Arztebl Int. 2020 Oct 16;117(42):701-708.
- Po zatruciu muchomorem sromotnikowym o życiu pacjenta mogą decydować godziny | Puls Medycyny https://pulsmedycyny.pl/po-zatruciu-muchomorem-sromotnikowym-o-zyciu-pacjenta-moga-decydowac-godziny-1128147 (dostęp 25.09.2022).










